New song recorded > 27.10.2005
AMSTERDAM – Singer Natalie Imbruglia had a big hit back in 1997 with ‘Torn’. This year she was placed high in the charts with ‘Shiver’. ‘’I’m just very pleased and happy’. ‘And, when I sang Torn…I was just in a very differend stage of my life’ ‘I can’t always be upset about that’.
The Australian singer says she is looking forward to performing again. ‘Í worked for 3 years to complete ‘Counting Down The Days’, and would like to let the public hear it now’. Even though she has a busy schedule, she is still looking forward to it.
‘I’ve been gone for way too long’, she says. My show on Tuesday will be very energetic, and the public will be very involved in the show. But of course the emphasis is on my music.
Natalie lives in England, and visits The Netherlands regularly. ‘Some friends of mine live here, and I enjoy being here, in Holland’. She also thinks that the Dutch people are very ‘Down to earth’, which reminds her of Australia. She adds, laughing, that the bikers here are something to be careful with.
Counting Down The days was released in April, 2005. Counting Down The Days is Natalie’s third studio album. On her debut album, Left Of The Middle, back in 1997 was her hit Torn. Her second album, White Lilies Island, wasn’t received very well by the public. It was said to be too dark. ‘This CD was a reflection of me, when I was in a dark/depressive stage of my life. She does say she has no regret in releasing this CD. ‘I don’t believe in regret’.
Her new CD sounds happier than her second CD, and there were a lot of positive responses to it. Natalie says it is because she feels happier right now. In 2003 she married the lead singer of the band ‘Silverchair’. ‘I feel like life is treating me better’. She has even started working on her fourth CD. ‘Believe it or not, I’ve already recorded a new song. I have a terrible habit by taking 4 years off in between every album. I won’t make everyone wait so long this time’
(translated by Rick! thanks a lot!)

Here's the original dutch article:

Natalie Imbruglia kan niet altijd boos blijven

AMSTERDAM - Zangeres Natalie Imbruglia brak in 1997 door met de hit Torn. Dit jaar stond ze bovenaan de hitlijsten met het lieve liedje Shiver. „Ik ben nu heel gelukkig en blij. Ten tijde van Torn was ik in een hele andere fase van mijn leven. Maar ik kan natuurlijk niet altijd boos blijven.” Dinsdag staat ze in een uitverkocht Paradiso in Amsterdam. 

De van oorsprong Australische zangeres zegt enorm veel zin te hebben om weer op te treden. „Ik heb drie jaar aan mijn laatste album Counting down the days gewerkt en nu wil ik het heel graag aan het publiek laten horen.” Haar schema is de komende maanden erg druk, maar Imbruglia kan er alleen maar naar uitkijken.

„Ik ben veel te lang weggeweest”, zegt ze. De show dinsdag wordt volgens haar heel energiek, waarbij het publiek veel wordt betrokken. „Maar de nadruk ligt uiteraard op de muziek.”

De zangeres woont in Engeland en bezoekt Nederland regelmatig. „Vrienden van mij hebben hier een huis en ik vind het heel leuk om in Nederland te komen.” Amsterdam noemt ze een mooie stad en de mensen zijn ook erg aardig. „Een beetje te vergelijken met Australiërs, lekker down to earth.” Ze voegt daar lachend aan toe dat ze wel altijd heel voorzichting moet zijn met alle fietsers.

Counting down the days kwam eind april uit en is het derde album van de zangeres. Op haar eerste album Left of the middle in 1997 stond de hit Torn. Haar tweede plaat White Lilies Islands werd niet goed ontvangen, het zou te donker en duister zijn. „De cd was een reflectie van mezelf, ik was toen in een donkere periode van mijn leven.” Toch heeft ze geen spijt van de geflopte cd. „Ik geloof niet in spijt.”

De nieuwe cd klinkt weer vrolijker en ook de reacties waren weer opgewekt. De zangeres is naar eigen zeggen ook een stuk gelukkiger. In 2003 trouwde ze met de zanger van de Australische band Silverchair. „Het leven is nu weer goed voor me.” Ze is zelfs al aan het werken aan een vierde cd. „Geloof het of niet, maar ik heb al een nieuw nummer opgenomen. Ik heb natuurlijk een verschrikkelijke staat van dienst door er per album vier jaar over te doen. Maar bij deze beloof ik iedereen dat ze deze keer niet zo lang hoeven te wachten.”

Telegraaf